De brief van de apostel Paulus aan de Romeinen


Een van de belangrijkste brieven van Paulus, omdat hierin zijn gedachten over het geloofsleven van een christen uiteen worden gezet. Hij staat ook stil bij de afwijzing door de joden van het evangelie. Er bestaat weinig twijfel over de echtheid van de brief, die vermoedelijk geschreven is in het jaar 58. Paulus was op dat moment in Korinthe en richtte zich tot de christelijke gemeente te Rome. In hoofdstuk 15 geeft hij aan naar Spanje te willen reizen, via Rome, maar eerst nog naar Jeruzalem te zullen gaan.

De christelijke gemeente in Rome kwam voort uit de vrij grote joodse gemeenschap die daar reeds gevestigd was. Hun synagogen werden ook bezocht door Romeinen, die daar de verhalen over Jezus hoorden. Op die manier ontstond een gemengd joodse en niet-joodse christelijke gemeente.

Romeinen 13 vormt de grondslag voor de visie van veel orthodox-christelijke politieke partijen op macht, autoriteit en bestuur. Er staat dat alle machten die er op aarde zijn, afgeleid zijn van de macht van God, en dat verzet ertegen gelijk staat aan verzet tegen God.

Over de brieven van Paulus

Dit is in de volgorde van het Nieuwe Testament de eerste brief van Paulus. Deze apostel heeft een belangrijke rol gespeeld in de verspreiding van het christelijke gedachtegoed. Van de veertien aan Paulus toegeschreven brieven in het Nieuwe Testament wordt bij een aantal sterk getwijfeld aan de echtheid. Het gaat dan om HebreeŽn, EfeziŽrs, 2 Thessalonicensen, Kolossensen, en de pastorale brieven: 1 en 2 TimotheŁs en de brief aan Titus.

Over het algemeen worden als authentiek beschouwd: Romeinen, 1 en 2 KorinthiŽrs, Galaten, Filippensen, 1 Thessalonicensen en de korte brief aan Filemon.

Zie ook: Paulus