Giovan Battista Tiepolo

1696 - 1770

(Giambattista Tiepolo) Italiaans schilder, geboren in Venetië in 1696, overleden in Madrid in 1770.

Tiepolo was een leerling van Gregorio Lazzarini. In 1719 werd hij lid van het Venetiaanse schildersgilde. Hij keerde zich al snel af van de sombere tinten van de barok, en koos voor zonnige, kleurrijke taferelen. Dat werd duidelijk uit zijn eerste succes: een serie fresco's van bijbelse taferelen voor het bisschoppelijk paleis in Udine (1726). Tiepolo trad daarmee in de traditie van de Venetiaanse renaissance, met inspirators als Paolo Veronese.

Na 'Udine' produceert Tiepolo een constante stroom van vrolijke, fantasierijke doeken en fresco's, vaak met religieuze thema's of anders portretten. Kenmerkend zijn behalve de frisse stijl de trucjes zoals geschilderde lijsten.

Als hoogtepunt van het werk van Tiepolo en van de mede door hem ingezette rococo worden doorgaans de fresco's gezien waarmee hij de residentie van de aartsbisschop in Würzburg decoreerde. Met een ploeg medewerkers trok hij in 1750 naar de Beierse stad, om daar in een paar jaar tijd monumentale wand- en plafondschilderingen te vervaardigen met uiteenlopende, niet-religieuze thema's. Het fresco in het trappenhuis meet 677 m2, het grootste in Europa.

Terug in Italië legt hij zich weer toe op opdrachten van plaatselijke hoogwaardigheidsbekleders. In 1762 vertrekt hij met zijn medewerkers en zijn zoon Giandomenico (1727-1804) naar Madrid, om daar in het koninklijk paleis fresco's te schilderen. Maar in Madrid raakt de rococo-stijl uit de gratie ten faveure van het neo-classicisme en raakt ook Tiepolo in de vergetelheid.

werk van Giovan Battista Tiepolo   |   bestel een reproductie