Abraham Bloemaert

1566 - 1651

portret van Abraham BloemaertNederlands schilder, tekenaar en prentenmaker, geboren in Gorinchem. Vanaf zijn tiende woonde hij in Utrecht. Behoudens enkele jaren in Parijs en Amsterdam bleef hij daar tot zijn dood wonen. Zijn lange leven - hij werd 84 - omspant de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648).

Bloemaert heeft zo'n 200 schilderijen gemaakt, 1700 tekeningen en ruim 600 prenten. De schilderijen zijn vooral historiestukken, waaronder veel bijbels werk. Hij bleef zijn hele leven katholiek; zijn opdrachtgevers waren hetzij katholieken uit de zuidelijke provincies, hetzij noorderlingen die in schuilkerken hun geloof bleven uitoefenen.

Opvallend is het grote aantal kunstenaars dat bij Bloemaert in de leer is geweest. Daartoe behoren de caravaggisten Hendrick ten Brugghen en Gerard van Honthorst. Samen met Paulus Moreelse dreef hij een tekenschool. In 1650 publiceerde hij het Tekenboek, met door hem ontworpen prenten die geëtst waren door zijn zoon Frederick. Het was een studieboek met voorbeelden dat tot in de 19de eeuw gebruikt werd.

Zijn stijl was aanvankelijk maniëristisch, met gestileerde en geïdealiseerde landschappen en figuren. Een voorbeeld is De wonderbare spijziging uit 1593. Onder invloed van leerlingen die naar Italië waren gereisd en daar de stijl van Caravaggio hadden overgenomen, ging ook Bloemaert rond 1620 gebruik maken van clair-obscur. Bekendste voorbeeld daarvan is zijn Fluitspeler (1621). In de jaren daarna werd zijn werk classicistischer, met forse, monumentale figuren (zie bijvoorbeeld De aanbidding van de drie koningen uit 1624).

Bloemaert trouwde twee keer. Zijn eerste vrouw overleed aan de pest. Met zijn tweede vrouw, Gerarda de Roij, kreeg hij veertien kinderen. Hij overleed op 84-jarige leeftijd, twee jaar na Gerarda, en werd begraven in de Catharijnekerk in Utrecht.

Het portret is een prent uit 1611 gemaakt naar een schilderij van Paulus Moreelse uit 1610.

werk van Abraham Bloemaert   |   bestel een reproductie