Het boek Ezra


In vroege versies van de bijbel vormde dit boek een geheel met Nehemia. Er zijn aanwijzingen dat die boeken samen weer bij de Kronieken behoorden, waarmee de Kronieken zouden voldoen aan de omschrijving van kerkvader Hiëronymus: "Kroniek van de gehele, goddelijke geschiedenis". De auteur van Ezra zou ook de auteur zijn van de Kronieken.

Ezra was in de 5e eeuw v.C., tijdens de Babylonische ballingschap, een joods schriftgeleerde en ambtenaar aan het hof van de Perzische koning Artaxerxes (Arthahsasta hier in de Statenvertaling). Hij kreeg toestemming om met een groep van ca. 5000 Israëlieten naar Israël te gaan om daar orde op zaken te stellen in religieuze aangelegenheden. Die activiteiten worden in dit boek beschreven, vanaf hoofdstuk 7. Ezra ontpopte zich tot een fanatiek bestrijder van gemengde huwelijken.

De eerste zes hoofdstukken beschrijven de eerste terugkeer uit de Babylonische ballingschap en het begin van de herbouw van de tempel (zie ook de chronologie). Tussen de hoofdstukken 6 en 7 zit een gat van ca. 60 jaar.

Enkele delen van dit boek zijn geschreven in het Aramees, dat in die tijd de ambtelijke taal aan het Perzische hof was.

In de Vulgaat wordt dit boek aangeduid als 1 Ezra (of Esdras) en het boek Nehemia als 2 Ezra. Vandaar dat de apocriefe boeken 3 Ezra en 4 Ezra tellen vanaf 3 (zie ook het versie-overzicht Ezra).

De Hebreeuwse naam Ezra betekent 'hulp'.