Rogier van der Weyden

1399/1400 - 1464

portret van Rogier van der WeydenZuid-Nederlands schilder, chronologisch de middelste in het rijtje Middeleeuwse West-Europese vernieuwers, tussen Jan van Eyck en Hugo van der Goes (de zgn. Vlaamse primitieven).

Rogier van der Weyden werd geboren als Rogier de la Pasture in Doornik (Tournai). Hij ging voor zover bekend pas laat in de leer bij een meesterschilder: Robert Campin, in 1427. Een jaar eerder was hij getrouwd met Elizabeth Goffaert. Daarna maakte hij snel carrière: in 1432 vestigde hij zich als vrijmeester te Doornik, in 1435 werd hij stadsschilder van het zich snel ontwikkelende Brussel. Vanaf dat moment gebruikte hij zijn Vlaamse naam. Er zijn aanwijzingen dat hij tussen 1432 en 1435 in Brugge vertoefde; los daarvan is de invloed van Van Eyck overduidelijk.

In het jubeljaar 1450 maakte hij een reis naar Rome. Onderweg vervaardigde hij enkele werken voor de Medici in Florence.

Van der Weyden schilderde vooral religieuze thema's; op enkele portretten na is zijn wereldlijke werk verloren gegaan. Hij signeerde zijn werk nooit, zodat kunsthistorici nog altijd onderzoeken welke werken met zekerheid van zijn hand zijn. Waarschijnlijk had hij een atelier met veel assistenten en leerlingen.

Typerend voor zijn werk zijn de heldere tekening en het levendig kleurgebruik waar hij veel symboliek in verwerkte. Als hoogtepunten worden zijn altaarstukken gezien, waaronder de Kruisafneming en het veelluik met het Laatste Oordeel in Beaune, waarin hij probeerde Van Eycks Lam Gods te evenaren. Van der Weyden had veel invloed op latere schilders, waaronder zijn leerling Hans Memling.

Rogier van der Weyden overleed in 1464 te Brussel. Hij werd daar begraven in de St.-Gudulakerk, nu St.-Michielskathedraal. Hij was redelijk welvarend en bij leven al veelgeroemd. Zijn stijl vond zeker een halve eeuw veel navolging.

werk van Rogier van der Weyden   |   bestel een reproductie